شباهنگام در ایوان می ایستم

          به هیاهوی ستارگان

                   در اسمان باغ گوش فرا می دهم

            گوش کن...

                        ستاره ای صفیر کشان فرو می افتد

                               خاموش می شود

                پای برهنه روی سبزه ها مرو...

                       باغ من از خرده ستاره های شکسته

                                       فرش شده است....

                                                                       ادیت سودرگران